LITERATURA ANGIELSKA W OKRESIE ROMANTYZMU
Bhp Podobnie jak w wypadku Oświecenia, tak i w rozwoju romantyzmu kultura angielska bardzo wcześnie i w sposób niejednokrotnie inspirujący dla Europy stała się widownią nowych prądów. Już pseudoklasyczna poezja re-prezentowana w drugiej połowie XVIII w. przez twórczość Williama Collinsa (1721 -1759) i Thomasa Graya (1716-1771) zapowiadała nowe tendencje, ukazując zwykle przeżycia prostych ludzi. Wyrazem wzrostu zainteresowań twórczością ludową był wydany przez Thomasa Percy\'ego (1729-1811) w 1765 r. zbiór ballad staroangielskich (Reliąues ofAncient English Poetry), który wywarł duży wpływ na twórczość poetycką epoki romantycznej. Zainteresowania balladami nie szły jednak w parze z badaniami nad średniowieczem. Zanim powstała możliwość wykorzystania poezji staroangielskiej, pojawiły się słynne falsyfikaty jako Pieśni barda Osjana. Fałszerstwa dokonał szkocki poeta James Macpherson (1736-1796), który ogłosił w 1765 r. jako dzieła Osjana, barda celtyckiego, autora rzekomo odkrytych przez siebie zabytków poezji średniowiecznych Celtów, własne poematy napisane w stylu sentymentalno-romantycznym i wzbogacone wątkami i imionami zapożyczonymi z oryginalnej twórczości celtyckiej. Poematy te osiągnęły ogromną popularność, przyczyniając się do rozbudzenia charakterystycznych dla romantyzmu zainteresowań średniowieczem i poezją ludową. pralki
